Grób Romana Gruszki

Historia parafii w Luborzycy sięga początków XIII wieku i biskupa Iwo Odrowąża. Kościół parafialny, wielokrotnie niszczony podczas najazdów tatarskich, był odbudowywany. W 1401 roku beneficjum luborzyckie przekazano Wydziałowi Teologicznemu Uniwersytetu Krakowskiego, a od 1404 roku całemu Uniwersytetowi, z którym związane było przez cztery stulecia. Obecna świątynia, ufundowana w latach 20. XV wieku, reprezentuje styl późnogotycki.

Na przestrzeni wieków kościół był wspierany przez właścicieli Kocmyrzowa i okolicznych wsi, którzy przekazywali liczne cenne przedmioty liturgiczne, m.in. srebrne ampułki w kształcie konewek, kielich z XIII wieku oraz gotycką monstrancję wieżyczkową.

Po rozbiorach Luborzyca znalazła się w zaborze rosyjskim, tuż przy granicy z Austrią. Okres I wojny światowej, a także późniejsze walki o niepodległość, pozostawiły trwały ślad w krajobrazie – w postaci licznych cmentarzy wojennych oraz pojedynczych grobów na cmentarzach parafialnych.

Jednym z takich miejsc pamięci jest grób Romana Gruszki, „żołnierza 51 pp strzelców wojsk polskich, ur. 1900, zm. 13 kwietnia 1920 r. Prosi o Zdrowaś Maryja”. Nagrobek znajduje się przy głównym wejściu, po prawej stronie za bramą.

Wysiółek Luborzycki – cmentarz parafialny

LOKALIZACJA:

GMINA: Kocmyrzów- Luborzyca